Sehr zahlreich sind im Plattdeutschen scherzhafte Antworten, mit denen besonders Kinder oder neugierig und dummdreist Fragende schlagfertig zurückgewiesen werden:

Wonehr weer dat?
… Achteinhunnert un Kruuk, as de Buddels noch keen Mood weern
… Achteinhunnert un Wittkohl, as de Gröönkohl ni wassen wull
… as Steenbock vor Tönning leeg
… Dat weer so üm de Tiet von dörteinhunnert un Kruuk, as dat Beerdrinken noch keen Mood weer
… Achteinhundertuneen, as de Düvel en lütten Jung weer

Woneem is dat?
… In Hohenwiechel, wo de Sliepsteen in’t Uulnlock dreiht ward
… Op Güntsied günnert, wo de Welt mit Breed tonagelt is
… wo de lütten Göös barfoot gaht
… wo de Hund mit’n Steert bellt un de Katt mit’n Steert Kantüffeln schällt
… wo de Kreihn Grütt freet
… wo se de Boddermelk von de Hül haspelt

Wat is de Klock?
… Wat se gistern üm disse Tiet weer
… Klock is’n Klock un denn lat ool Lüüd gahn
… De Klock is’n Taschvull
… De Klock is’n Drach, wenn du ehr op de Nack nimmst, — un wenn du de Lööd (die Gewichte) ni glieks mitnimmst, musst du tweemal gahn
… De Klock is Viertel op’n Doorn, wenn se sleit, sleit se di, an de Ohrn
… De Klock is fief, itt dien Broot man op
… De Klock is Dreeviertel op’n Poor Linnbüx
… Dreeviertel op’n Büxenknoop
… fief Minuten vör Viertel vör Halvi
… fief Minuten över Halvi vörbi
… fief Minuten vör Viertel vör vör

Wo wullt du hen?
… De Nääs na
… Wo de Hund mit’n Steert hen wiest
… Na Buxtehusen na’t Lämmerlusen
… Na Fehmarn na’n Grasmeihn

Schall ik mit?
… Du schast mit, wenn’t losgeiht
… Du schast mit na’n Swienwaschen un de Seep un de Böss drägen
… Du schast mit op Hans Blieftohus sien Wagen

Wat gifft dat to Eeten?
… Klieben un Scharrkatten (Mistkäfer)
… Torfsoden in Boddermelk
… Hack op’n Pahl un dicken Ries
… Opstoovt Muurmannsnäsen mit Neihnadeln un Stoppnadeln

Wo geiht di dat?
… Ümmer op twee Been, as so’n halben Hund
… Ümmer op de Fööt as de Olanner Göös, blot ni so wackelig

Wo heest du?
… So as mien Naam is
… So as de Preester mi döfft hett
… So as mien Vader mi röppt

Wo oolt büst du?
… As mien lütten Finger un groten Tehn

Wat schall dat ward’n?
… Handgriff an’n Mehlsack

Wat seggst to dit Ei?
… Hett de Katt leggt
… Is’n Peerkükenei

Wat gifft dat Nies?
… Dat Ool ward wedder flickt

Schaamst di nix?
… Nee, ik heff mi mal schaamt, do heff ik op’n Sünnabend keen Klümp kragen

Danke!
… Dor wull ik nix för hadd hebben
… Dor kann ik mi keen Bodder för kopen

(ursprünglich Abschnitt 81 in Meyers Buch „Unsere Plattdeutsche Muttersprache“)